Όσοι εκείνη την εποχή ήταν ήδη παθιασμένοι με τη ροκ και δεν ήταν ποτέ ικανοποιημένοι με αυτό που πρόσφερε η κύρια αγορά θα θυμούνται πώς για πέντε ή έξι χρόνια -μεταξύ 1984 και 1989, περίπου- μια νέα ροκ σκηνή αναπτύχθηκε στην Αυστραλία.
Μια πολύμορφη σκηνή σε στιλιστικούς προσανατολισμούς, της οποίας όμως τους εκφραστές ένωνε μια γνήσια και αυθεντική φύση, οι κλασικές φόρμουλες των ’60s και’70s και μια ενέργεια προφανώς προερχόμενη από το μάθημα του πανκ. Υπήρχαν λίγο από όλα, από το σκληρό σχολείο του Ντιτρόιτ μέχρι το γκαράζ, από τα μπλουζ που επαναερμηνευόταν προς στην ψυχεδέλεια, από την power pop μέχρι το folk’n’roll.
Το πάνθεον είχε τους Celibate Rifles, New Christs, Died Pretty, Stems, Lime Spiders, Scientists (κ.α.) όπως και τους Hoodoo Guru. Μεταξύ των ελάχιστων της εποχής δεν έχουν ρίξει πετσέτα. Υπάρχουν από το 1981 και, εκτός από ένα προσωρινό «διάλειμμα» μεταξύ της δεύτερης και της τρίτης χιλιετίας, δεν σταμάτησαν ποτέ στο όνομα ενός καθαρού και δυναμικού ροκ, πλούσιου σε διαφορετικές επιρροές.
Το «Chariot Of The Gods» προσφέρει δεκατέσσερα κομμάτια (τρία ακόμη στο διπλό LP) στο οποίο οι Hoodoo Guru – τρεις στους τέσσερις ίδιοι από το 1988- καταπιάνονται σε συνθέσεις δικών τους τραγουδιών όσο και σε επίσημες διασκευές. Στο είδος τους, ορισμένα κομμάτια είναι μικρά αριστουργήματα, όπως οι μπαλάντες των Sixties «My Imaginary Friends» και «Carry On».
Ωστόσο, τίποτα δεν δίνει την εντύπωση ότι είναι πληρωτικό (ούτε καν το μπόνους του βινυλίου, συμπεριλαμβανομένων των διασκευών του «Obviously Five Believers» του Bob Dylan και το «I Wanna Be Your Man» των Rolling Stones και Beatles). Η ποικιλία των μεθόδων που υιοθετούνται τονίζει την απόλαυση ενός ζωντανού, συναρπαστικού και πολύ δυνατού άλμπουμ, από αυτά που δεν ανοίγουν νέους δρόμους στη μουσική, αλλά που πυροδοτούν ψυχές και υποκινούν για να αυξήσετε την ένταση στο μέγιστο.
Σε αυτούς τους ζοφερούς καιρούς που προκαλούνται από εξωτερικά γεγονότα, μπάντες όπως οι Hoodoo Gurus είναι μια εξαιρετικό αντίδοτο.
