Στις 7 Νοεμβρίου 2025, η Joni Mitchell έκλεισε τα 82 της χρόνια, με το καλλιτεχνικό της έργο να συγκρίνεται επάξια με εκείνο του Bob Dylan. Από το 2020, η δισκογραφική Rhino κυκλοφορεί μια σειρά πολυπληθών box sets που καταγράφουν την εξέλιξή της, με τέσσερις συλλογές να καλύπτουν την περίοδο 1968-1980 και τις συνεργασίες της με τις Reprise και Asylum.
Η νέα συλλογή «Joni’s Jazz» αποτελεί προσωπική επιλογή της Mitchell και εστιάζει στον βαθύ αντίκτυπο της τζαζ στο έργο της, χωρίς να την παρουσιάζει ως τζαζ τραγουδίστρια. Περιλαμβάνει 61 κομμάτια σε τέσσερα CD (κυκλοφορεί και σε βινύλιο 8 LP), συνολικής διάρκειας 290 λεπτών, με ηχογραφήσεις που αναδεικνύουν τον αμοιβαίο δημιουργικό διάλογο της με κορυφαίους τζαζίστες, ιδιαίτερα τη δεκαετία του ’70.
Κεντρικό σημείο αναφοράς είναι το άλμπουμ «Mingus» (1979), με συνθέσεις του Charles Mingus γραμμένες ειδικά για εκείνη, αν και ο ίδιος δεν πρόλαβε να συμμετάσχει στις ηχογραφήσεις. Αντίθετα, εμφανίζονται οι Jaco Pastorius, Herbie Hancock, Wayne Shorter και Peter Erskine. Από τις συναυλίες που ακολούθησαν προέκυψε το «Shadows and Light», με τους Michael Brecker, Pat Metheny και Lyle Mays.
Η συλλογή ξεκινά με το «Blue» του 1971, ενώ ακολουθεί το «Trouble Man» από άλμπουμ του Kyle Eastwood, με τη Mitchell να συμμετέχει φωνητικά. Ξεχωρίζει επίσης το «Paprika Plains», διάρκειας 16 λεπτών, με την ίδια στο πιάνο, τον Shorter στο σαξόφωνο και τον Pastorius στο μπάσο. Αν και όχι όλα τα κομμάτια είναι καθαρά τζαζ, οι στίχοι της πάλλονται με ρυθμούς και ελευθερία που θυμίζουν αυτοσχεδιασμό.
Ένα έργο-γέφυρα ανάμεσα στη folk και την τζαζ, που αποκαλύπτει νέες πτυχές μιας εμβληματικής δημιουργού.
