Βινύλιο: Όταν η φυσική μουσική γίνεται ξανά προορισμός

Σε μια εποχή όπου το streaming κυριαρχεί, η επιστροφή στη φυσική μορφή της μουσικής (βινύλιο, CD, κασέτες) δεν είναι απλώς τάση, αλλά ανάγκη. Στη Βόρεια Ιρλανδία, όπως και σε πολλές άλλες περιοχές, τα ανεξάρτητα δισκοπωλεία γνωρίζουν μια απροσδόκητη άνθηση, με νέους και παλιούς ακροατές να αναζητούν ξανά τον ήχο που μπορείς να κρατήσεις στα χέρια σου.

Ο Raymond Stewart, ιδιοκτήτης του Stewart’s Music Shop στο Dungannon, δηλώνει πως η αύξηση της ζήτησης για φυσικά μέσα ήταν «σαν σανίδα σωτηρίας». «Είχαμε πετάξει τα ράφια για τα LP… και τώρα τα ψάχνουμε ξανά», λέει χαρακτηριστικά. Το κατάστημά του γιόρτασε πρόσφατα 50 χρόνια λειτουργίας, με τα CD να παραμένουν η μεγαλύτερη πηγή εσόδων (αλλά το βινύλιο να επιστρέφει δυναμικά).

Η επιτυχία των δισκοπωλείων δεν βασίζεται μόνο στο προϊόν, αλλά και στην εμπειρία. «Είμαστε προορισμός για την ιρλανδική country μουσική, αλλά και για pop κυκλοφορίες», λέει ο Stewart, σημειώνοντας πως πολλοί πελάτες ταξιδεύουν από μακριά για να επισκεφθούν το κατάστημα. Η πρόσφατη εμφάνιση του Daniel O’Donnell προκάλεσε κοσμοσυρροή, αποδεικνύοντας πως το φυσικό προϊόν παραμένει ζωντανό και επιθυμητό.

Ο Nico Devito, ιδιοκτήτης του Vanilla Records, συμφωνεί: «Μπορείς να αγοράσεις τα πάντα με ένα κλικ, αλλά δεν θα θυμάσαι πού το πήρες. Αν όμως μπεις σε ένα δισκοπωλείο, θα θυμάσαι την εμπειρία, το εξώφυλλο, τη στιγμή». Το κατάστημά του προσελκύει συλλέκτες που δεν σταμάτησαν ποτέ να αγοράζουν φυσικά μέσα, αλλά και νέους που ξεκινούν τώρα τη δική τους δισκοθήκη.

Ο Ralph McLean, παραγωγός του BBC Radio Ulster και λάτρης του βινυλίου, εξηγεί: «Ο κόσμος θέλει να κρατά τον δίσκο, να διαβάζει τις σημειώσεις και να βλέπει το εξώφυλλο. Με το streaming δεν νιώθεις ποτέ ότι σου ανήκει η μουσική». Η ζεστασιά του αναλογικού ήχου και η αίσθηση του «πραγματικού» προϊόντος είναι στοιχεία που δεν μπορούν να αντικατασταθούν ψηφιακά.

Όπως λέει και ο Stewart: «Ο ήχος της βελόνας πάνω στο βινύλιο… δεν συγκρίνεται με τίποτα».

Πηγή: ΒΒC