Η Matsushita (σήμερα Panasonic) είναι μια πολυεθνική εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης, που ιδρύθηκε στην Οσάκα το 1918 από τον Konosuke Matsushita. Το 1965 εισήχθη το εμπορικό σήμα Technics για να χαρακτηρίσει την παραγωγή της σε εξαρτήματα υψηλής πιστότητας (hi-fi).
Εδώ θα αναφερθούμε εν συντομία σε ορισμένα ορόσημα της εκτεταμένης παραγωγής της σε πικάπ. Το 1969 παρουσιάστηκε η πρώτη έκδοση του επαγγελματικού πικάπ με άμεση οδήγηση, σχεδιασμένο για ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ήταν το μοντέλο SP-10. Πωλούνταν γυμνό μόνο το σύστημα οδήγησης (όπως το Garrard 301), με ξεχωριστή τροφοδοσία, ενώ υπήρχε και βάση από οψιδιανό με καπάκι και στήριγμα για τον βραχίονα, μετατρέποντάς το σε καταναλωτικό προϊόν.
Με τον καιρό, το SP-10 εξελίχθηκε στο SP-10MKII και η επαγγελματική σειρά εμπλουτίστηκε με δύο πιο οικονομικά μοντέλα, το SP-15 (με δυνατότητα 78 στροφών, το 1978) και το SP-25, που ήταν ουσιαστικά ο το σύστημα οδήγσης του SL-1200MKII σε αυτόνομη μορφή (1979).
Από το 1971 ξεκίνησε η σειρά καταναλωτικών πικάπ με άμεση μετάδοση, μερικά από τα οποία πωλούνταν και χωρίς βραχίονα. Το πρώτο πλήρες μοντέλο ήταν το SL-1100, ακολουθούμενο από τα SL-1200, SL-1300, SL-1350 (με δυνατότητα αλλαγής δίσκων), SL-1400, SL-1500, SL-1700, SL-1800 και το ιδιαίτερα οικονομικό SL-1900, που αντικατέστησε το δικό μου PL-12D.
Το 1979, το SL-1200 έγινε MKII και ο λόγος σήματος προς θόρυβο βελτιώθηκε από -70 dB σε -78 dB. Το SL-1200, μαζί με την ανθρακί έκδοσή του SL-1210, αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στον κόσμο της επαγγελματικής και μη υψηλής πιστότητας.
Αν και σχεδιάστηκε ως κορυφαίο καταναλωτικό μοντέλο, οι εξαιρετικές επιδόσεις του όπως εκκίνηση σε 0,7 δευτερόλεπτα, μεταβλητή ταχύτητα με slider, δυνατότητα χειροκίνητης παύσης και αντίστροφης περιστροφής του δίσκου, το κατέστησαν ιδανικό εργαλείο για DJs.
Η τυπική διαμόρφωση σε νυχτερινά κέντρα περιλάμβανε δύο SL-1200 με έναν μίκτη στο κέντρο, ώστε ο DJ να ακούει τον έναν δίσκο στα ακουστικά ενώ το κοινό άκουγε τον άλλο. Το SL-1200 ήταν εξαιρετικά ανθεκτικό και άντεχε στις σκληρές συνθήκες των πολυσύχναστων και χαοτικών χώρων εργασίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΚΑΠ ΤΗΣ TECHNICS ΕΔΩ
Καθώς η παραγωγή και οι πωλήσεις αυξάνονταν, φτάνοντας περίπου τα τρία εκατομμύρια μονάδες η οικονομία κλίμακας μείωσε την τιμή του και στις αρχές του αιώνα ένα SL-1200 κόστιζε λιγότερο από το ένα δέκατο ενός καταναλωτικού μοντέλου με συγκρίσιμη ποιότητα.
Με την έλευση των CD, η εναλλακτική διαμόρφωση για DJs περιλάμβανε δύο CD players με την ίδια εργονομία του 1200, τοποθετημένα εκατέρωθεν ενός μίκτη. Ακόμα και χωρίς CD, μπορούσε να χρησιμοποιηθούν αρχεία μουσικής με την ίδια εργονομία. Το μοντέλο της Technics ήταν το SLDZ-1200, με δυνατότητα αναπαραγωγής CD και SD, scratching και μεταβολή ταχύτητας.
Το 2010, η Panasonic αποφάσισε ότι η εποχή του βινυλίου είχε τελειώσει και διέκοψε την παραγωγή των 1200/1210. Σύμφωνα με κάποιους, ήδη σχεδίαζαν τη δεύτερη γενιά.
Με την αναγέννηση του βινυλίου, εμφανίστηκαν και τα νέα μοντέλα Technics, τα πρώτα που διατήρησαν το «1200» στην ονομασία τους, διακρινόμενα από τα τελικά γράμματα της σειράς, τα SL-1200GAE (σε περιορισμένη έκδοση), SL-1200G, SL-1200GR, με τα κορυφαία μοντέλα να διαθέτουν βραχίονα από μαγνήσιο.
Ακολούθησε ο νέος υποψήφιος για την απόλυτη κορυφή το μοντέλο SP-10R και η έκδοσή του με βάση από αλουμίνιο και βραχίονα από μαγνήσιο, SL-1000R (21.000 ευρώ). Η βάση είναι φρεζαρισμένη από συμπαγές υλικό, ο βραχίονας ενσωματωμένος στο πικάπ και οι τεχνικές προδιαγραφές είναι παγκόσμιας κλάσης. Το έχουμε δοκιμάσει στο τεύχος hxosplus #33.
Τα τελευταία καταναλωτικά μοντέλα (SL-1300G, SL-1500C με ενσωματωμένο προενισχυτή phono) έχουν απωλέσει τη σήμανση «1200» και το slider για τον έλεγχο ταχύτητας (αχρείαστο για οικιακή χρήση). Οι τιμές τους ξεκινούν από περίπου 1.200 ευρώ και άνω.
