Mια «αεράτη» προσέγγιση στη σχεδίαση πικάπ, που μας έρχεται από τον δροσερό ευρωπαϊκό βορρά. ο αέρας παίζει τόσο σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του Sindre, που, ακόμα κι αν αποκαλέσετε «αιθεροβάμονα» τον κ. Johnnie Bergmann, μάλλον… δε θα παρεξηγηθεί.
Τα πράγματα έχουν ως εξής: το ιδανικό βινυλιακό σύστημα, κοινώς το πικάπ, οφείλει να είναι απαλλαγμένο από τριβές και συντονισμούς. Ιδανικά, λοιπόν, τα πικάπ μας έπρεπε να… αιωρούνται και τα μηχανικά τους μέρη να μην εφάπτονται.
Το μόνο σημείο επαφής έπρεπε να είναι εκεί όπου συναντιέται η ακίδα της κεφαλής με το αυλάκι του δίσκου. Όλα καλά μέχρι εδώ; Ωραία… Τώρα ας αλλάξουμε πλευρό και ας προσγειωθούμε στη θορυβώδη, γεμάτη συντονισμούς και τριβές πραγματικότητά μας.
Ας αναλογιστούμε τον κόπο που καταβάλλουν οι κατασκευαστές πικάπ απανταχού της υψηλίου για να δαμάσουν τα… στοιχεία της φύσης, που, αν αφεθούν ελεύθερα, με μεγάλη ευκολία και ευχαρίστηση θα κατακρημνίσουν το όραμα οποιουδήποτε για την αναπαραγωγή αληθινά καλού ήχου. Τολμώ να πω πως το πλήθος των προσεγγίσεων που έχουμε δει να εφαρμόζονται με στόχο την όσο το δυνατόν πιο «ελεύθερη» λειτουργία των πικάπ συναγωνίζεται το πλήθος των υλικών που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή των κώνων των μεγαφώνων.
Μονοσημειακοί βραχίονες, γυροσκοπικοί, με σφαιροτριβέα, με μαγνητική έδραση, πηγάδια από μπρούτζο και ορείχαλκο, απόσβεση μέσω αναρτήσεων και πάμπολλες ευφάνταστες υλοποιήσεις μάζας. Όλα έχουν στόχο την παρεμπόδιση των κραδασμών και τη μείωση των τριβών.
Ωστόσο, ο συμπαθέστατος Δανός Johnnie Bergmann (μου δόθηκε η ευκαιρία να τον γνωρίσω στη φετινή Έκθεση High End στο Μόναχο) αποφάσισε να ακολουθήσει ένα άλλο μονοπάτι, που λίγοι τολμούν να περπατήσουν. Αντί να σπαταλήσει το χρόνο του πειραματιζόμενος με κάθε είδους υλικό, αποφάσισε πως τις ιδανικές συνθήκες έδρασης, τόσο του πλάτο όσο και του βραχίονα, τις προσφέρει μόνο… ο αέρας. Ας δούμε από κοντά τι έφτιαξε…
AIR BEARING
Καταρχήν, θα πρέπει να πούμε πως το υπό δοκιμή Sindre είναι το ένα εκ των δύο πικάπ που διατίθενται από την Bergmann αυτή τη στιγμή. Είναι το φθηνότερο από τα δύο, καθώς το ομόσταθμο και ολοκαινούργιο Sleipner αποτελεί τη ναυαρχίδα του Δανού. Το εν λόγω διακρίνεται για την «καθαρή» εμφάνισή του, που οφείλεται στο καλοδουλεμένο φινίρισμα του σασί του. Επίσης, είναι πολύ ωραία η εσοχή που υπάρχει στην πρόσοψη, η οποία επαναλαμβάνεται και στις τέσσερις πλευρές του πικάπ, ενώ το κατάμαυρο χρώμα συνδυάζεται πανέμορφα τόσο με το ακρυλικό πλάτο όσο και με τα διάσπαρτα μεταλλικά στοιχεία.
Το Sindre είναι μια υλοποίηση τύπου μάζας που στηρίζεται σε μια ιδιαιτέρως στιβαρή κατασκευή σασί. Υλοποιείται από πολλαπλές στρώσεις χοντρών φύλλων MDF, που καταλήγουν σε ένα συμπαγές αποτέλεσμα πάχους περί τα 10 εκ. Η στήριξη είναι τριών σημείων, με τη χρήση ισάριθμων μεταλλικών ακίδων, που ρυθμίζονται με ακρίβεια ώστε η επιφάνεια του πικάπ να είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη. Μάλιστα, στη συσκευασία θα βρείτε και ένα μικρό αλφάδι για αυτόν το σκοπό.
Το πικάπ της δοκιμής μας εφαρμόζει τη γνωστή μέθοδο πλάτο-υποπλάτο, βάσει της οποίας η κίνηση μεταδίδεται στο υποπλάτο μέσω ελαστικού ιμάντα και στη συνέχεια στο κυρίως πλάτο που εφαρμόζει επάνω του. Αυτό ισχύει και εδώ. Το υποπλάτο ζυγίζει μόνο 3,2 κιλά και είναι φτιαγμένο από μασίφ αλουμίνιο. Στην κάτω πλευρά του φέρει έναν ατσάλινο άξονα, που εφαρμόζει στο πηγάδι.
Ο ιμάντας, με τη σειρά του, εφαρμόζει στην περίμετρο του υποπλάτου και ξεκινά από το ρουλεμάν του μοτέρ, που είναι κρυμμένο σε ένα ειδικά διαμορφωμένο σημείο του σασί εκεί κοντά. Το μοτέρ είναι τύπου DC, κάτι που γενικώς δε συνηθίζεται σε πικάπ με οδήγηση ιμάντα, καθώς προτιμώνται οι σύγχρονοι AC κινητήρες, λόγω της ομαλής τους εκκίνησης, που δεν καταπονούν τους ιμάντες.
Η διαδικασία τοποθέτησης του ιμάντα είναι κάπως… εκνευριστική, διότι το ρουλεμάν του μοτέρ είναι δυσπρόσιτο. Αν συνυπολογίσουμε πως το υποπλάτο έρχεται και θηλυκώνει σε μια εσοχή ελάχιστα μεγαλύτερης διαμέτρου από το ίδιο, αντιλαμβάνεστε πως μπορεί να χρειαστούν τρεις και τέσσερις προσπάθειες για το πέρασμα του ιμάντα. Με υπομονή και λίγη βοήθεια από ένα δεύτερο ζευγάρι χέρια, γρήγορα θα ξεπεράσετε αυτόν το σκόπελο. Έχετε κατά νου πως αυτό είναι το μοναδικό σημείο που θα σας ταλαιπωρήσει -κατά τα άλλα- πολύ καλόβολο Sindre.
Στην κορυφή του «σάντουιτς» τοποθετείται το 4 κιλών ακρυλικό σασί και, όπως ίσως έχετε καταλάβει, όλη αυτή η βαριά κατασκευή ανασηκώνεται με τη χρήση αέρα που φτάνει σε ένα σημείο κάτω από το υποπλάτο για να δημιουργηθεί ένα… αιθέριο μαξιλαράκι επί του οποίου εδράζονται πλάτο και υποπλάτο. Ο άξονας βοηθά στο κεντράρισμα και, όπως είπαμε, εφαρμόζει στο πηγάδι, που, στην προκειμένη περίπτωση, είναι φτιαγμένο από ένα πολυμερές υλικό πέντε φορές πιο ανθεκτικό από τον μπρούτζο. Ο αέρας φτάνει στο πικάπ μέσω ενός διάφανου σωλήνα που εφαρμόζει στο πίσω μέρος του.
Η άλλη άκρη του συνδέεται στην αντλία, ένα μεσαίου μεγέθους μεταλλικό κουτί που μπορεί να τοποθετηθεί οπουδήποτε σας βολεύει, ακόμα και αρκετά μακριά από το πικάπ, μιας και το μήκος του σωλήνα είναι υπεραρκετό. Όπως όλων σας, έτσι και ο δικός μου νους πήγε στο αυτονόητο: Πόσο θόρυβο κάνει αυτό το πράγμα; Απάντηση: Καθόλου! Ο κατασκευαστής έχει καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να μην ακούγεται ο παραμικρός θόρυβος, και τα κατάφερε. Μπήκα στον κόπο να αφαιρέσω το καπάκι του μαύρου κουτιού, και αυτό που είδα με εξέπληξε.
Η αντλία είναι ερμητικά κλεισμένη μέσα σε ένα μεγάλο, κυλινδρικό κέλυφος, ενώ η ευρεία χρήση αφρώδους υλικού κολλημένου στα τοιχώματα μειώνει ακόμα περισσότερο το θόρυβο. Επίσης, είναι εξοπλισμένη με φίλτρο που αποτρέπει τη σκόνη και άλλα σωματίδια να εισέλθουν στην παροχή του αέρα, ενώ στο πίσω μέρος υπάρχει ένα μικρό δοχείο για τη συλλογή του υγροποιημένου αέρα. Θυμίζω πως, όταν ο αέρας συμπιέσει ή ψυχθεί πάνω από ένα ορισμένο σημείο (όριο κορεσμού), υγροποιείται.
Ωστόσο, ο συμπιεσμένος αέρας που φτάνει στο πικάπ χρησιμοποιείται για την… εξύψωση όχι μόνο του πλάτο, αλλά και του βραχίονα. Δεν τίθεται θέμα πως ο βραχίονας του Sindre είναι ένα πραγματικό κόσμημα. Όπως βλέπετε, είναι παράλληλης μετατόπισης, πράγμα που σημαίνει πως διαβάζει το δίσκο όπως ακριβώς και το μηχάνημα κοπής, διαγράφοντας από το πεδίο των ανησυχιών μας το διαβόητο πλευρικό σφάλμα ανάγνωσης αλλά και τη ρύθμιση της αντιολίσθησης.
Ο μηχανισμός στήριξης του βραχίονα υλοποιείται από αλουμίνιο, ενώ ο σωλήνας του από το συνδυασμό αλουμινίου-ανθρακονημάτων. Το κινούμενο μέρος δεν είναι άλλο από έναν κύλινδρο επί του οποίου αναρτάται ο σωλήνας του βραχίονα. Αυτός ο κύλινδρος είναι τοποθετημένος ομοαξονικά γύρω από ένα δεύτερο, σταθερό, κυλινδρικό κομμάτι που φέρει οπές στην επιφάνειά του.
Από αυτές τις οπές εκτονώνεται ο αέρας, ο οποίος ανυψώνει το κινούμενο μέρος. Κατά αυτόν τον τρόπο, οι δύο κύλινδροι (ο σταθερός με τις οπές και ο κινούμενος) δεν έρχονται σε επαφή. Τους κρατάει σε απόσταση ο πεπιεσμένος αέρας. Ως εκ τούτου, το μοναδικό σημείο μηχανικής επαφής του βραχίονα με το πικάπ είναι εκεί όπου η άκρη της ακίδας ακουμπά το αυλάκι του δίσκου. Εξαιρετική προσέγγιση!
Το πακέτο ολοκληρώνεται με ένα τρίτο μικρό κουτάκι, που αποτελεί το τροφοδοτικό του μοτέρ, στο οποίο υπάρχει ο διακόπτης επιλογής της ταχύτητας της περιστροφής του πλάτο. Η μικρή αυτή συσκευή υλοποιείται από άριστης ποιότητας υλικά.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!
Το Sindre ήρθε εξοπλισμένο με την περίφημη κεφαλή Orpheus της Transfiguration. Μια χαμηλοέξοδη MC (0,3mV) με βάρος 9 γρ., που θεωρείται ιδανικό για το συγκεκριμένο βραχίονα. Οδήγησε το phono stage Ph3D της Sutherland, που ρυθμίστηκε στα 100Ω με 62dB κέρδος, και από εκεί το σήμα οδηγήθηκε στο γνωστό σύστημα αναφοράς του περιοδικού.
Η ακρόαση ξεκίνησε με το δίσκο 30th Anniversary Celebration Album της Opus 3 και με το Sweet Georgie Fame του Lars Erstrand. Σε αυτό το κομμάτι τα όργανα πρώτης γραμμής είναι το ξυλόφωνο και το βαρύτονο σαξόφωνο, αμφότερα πλουσιότατα περιεχόμενου. Ειδικά το ξυλόφωνο αποδείχθη το ιδανικό όργανο ώστε το Sindre να ξετυλίξει τον ακραία αναλυτικό χαρακτήρα του και την ασυναγώνιστη ικανότητά του στον τομέα των αρμονικών. Αν το σύστημα ήταν κρυμμένο πίσω από μια κουρτίνα, δύσκολα θα μπορούσα να μαντέψω ότι αυτό που ακούω είναι ηχογραφημένο, και όχι ζωντανά παιγμένο στο χώρο μου.
Οι γλυκές νότες του συγκεκριμένου κρουστού αποδόθηκαν στο 100%, όπως επίσης του σαξοφώνου, που αποδόθηκε με όσο σώμα απαιτούνταν ώστε να καταστεί απόλυτα χορταστικό στα αυτιά μου. Όσο για το πιάνο που συνοδεύει το κομμάτι, η απόδοσή του αποτέλεσε ακόμα ένα ρεσιτάλ ανάδειξης των αρμονικών και της σπουδαίας αμεσότητας που είναι σε θέση να προσφέρει το δανέζικο πικάπ.
Η αίσθηση του ακλόνητου staging ήρθε στην εισαγωγή του In My Father’s House του Eric Bidd, όπου η εναρκτήρια φράση της κλασικής κιθάρας όχι μόνο τοποθετήθηκε με ακρίβεια χιλιοστού μέσα στη στερεοφωνική σκηνή, αλλά και ξεπήδησε έξω από αυτήν, δημιουργώντας ένα χώρο λίγο πιο πίσω για να «κάτσει» η βαθιά, ουσιαστική φωνή του τραγουδιστή, περιβεβλημένη από τη χορωδία. Εδώ το στακάτο rhythm section του κομματιού έδωσε την ευκαιρία στο Sindre να επιδείξει τα κοφτερά μεταβατικά του και τη συνέπειά του στον τομέα των δυναμικών, που εξελίσσονται με μεγάλη ακρίβεια.
Ειδικά τα μικροδυναμικά του είναι θαυμάσια, πράγμα που οφείλεται στην ήσυχη και εν γένει απρόσκοπτη λειτουργία του. Όποιο κομμάτι κι αν έπαιξα από το συγκεκριμένο δίσκο, το πικάπ μου έδινε απανωτές «σφαλιάρες» ανάλυσης, κορυφαίας άρθρωσης και ρυθμικής συνέπειας, ώσπου… με έβγαλε νοκ άουτ (με την καλή έννοια). Είναι γεγονός πως φλερτάρει, αν όχι αγγίζει, το χαρακτηρισμό «αναφοράς».
Ως ύστατη απόδειξη αυτού η αναπαραγωγή πολύπλοκων κλασικών έργων, όπου κυριολεκτικά ούτε που ίδρωσε για να τα αποδώσει σε όλο τους το μεγαλείο. Δεν έχετε παρά να φανταστείτε πόσο θεαματικά ακούγεται μια μεγάλη συμφωνική ορχήστρα, δεδομένων των θαυμαστών ικανοτήτων απεικόνισης του Sindre, και πόσο πλούσια και ανάγλυφα ακούγονται τα έγχορδα και τα χάλκινα πνευστά, ελέω απεριόριστου αρμονικού πλούτου.
Βέβαια, δε χρειάζεται να αρκεστείτε στη φαντασία σας, διότι το Sindre είναι εδώ, ολοζώντανο, περιμένοντας τους απαιτητικούς ακροατές να (ξανα)ανακαλύψουν τι εστί κορυφαίου επιπέδου αναπαραγωγή βινυλίου. Το σίγουρο είναι πως θα ανακαλύψουν εκ νέου τη δισκοθήκη τους. Με το καλό να ‘ρθει και το Sleipner.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
SINDRE
- ΠΛΑΤΟ: Ακρυλικό (6,4 κιλά)
- ΒΡΑΧΙΟΝΑΣ: Παράλληλης μετατόπισης, 9 ιντσών.
- ΥΠΟΠΛΑΤΟ: Μασίφ αλουμίνιο / 3,2 κιλά.
- ΒΑΡΟΣ: 23 κιλά
- ΤΙΜΗ: 12.000 €
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: ★★★★★ 4.90
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ: Ultimate Audio Systems
