Μέσα σε λίγες εβδομάδες, δύο από τα πιο εμβληματικά ιαπωνικά brand στον χώρο της εικόνας παρέδωσαν (με διαφορετικούς τρόπους) τα «κλειδιά του σπιτιού» τους σε κινεζικούς κολοσσούς.
Η μεταφορά της παραγωγής και του ελέγχου από την Ιαπωνία προς την Κίνα δεν είναι απλώς μια επιχειρησιακή αναδιάρθρωση, αλλά μια βαθιά μεταβολή στον τρόπο με τον οποίο ορίζεται το «premium» στον κόσμο των τηλεοράσεων.
Δύο συμφωνίες, Δύο φιλοσοφίες
Οι δύο συνεργασίες μοιάζουν εκ πρώτης όψεως, αλλά διαφέρουν ουσιαστικά στη λογική τους.
Η Bravia Inc. (το νέο όνομα της κοινοπραξίας Sony-TCL) θα έχει την TCL ως πλειοψηφικό μέτοχο με 51%, αλλά θα εδρεύει στα γραφεία της Sony στο Osaki του Τόκιο με Ιάπωνα πρόεδρο.
Είναι μια ουσιαστική κοινοπραξία, όπου η Sony διατηρεί ισχυρή παρουσία και το 49% των μετοχών. Η TCL με το 51% φέρνει την κλίμακα παραγωγής και η Sony βάζει τις θρυλικές τεχνολογίες εικόνας που έχει αλλά και το φημισμένο όνομα BRAVIA.
Η περίπτωση “Panasonic-Skyworth” είναι διαφορετική και ίσως πιο ανησυχητική για τους λάτρεις του ονόματος. Η Panasonic διατηρεί τα δικαιώματα του trademark και συνεχίζει την ανάπτυξη προϊόντων, αλλά η Skyworth αναλαμβάνει τις πωλήσεις, το marketing και την παραγωγή για Βόρεια Αμερική και Ευρώπη.
Στην πράξη: αν δείτε μια Panasonic τηλεόραση στο ράφι ενός καταστήματος μετά τον Απρίλιο του 2026, την κατασκεύασε η Skyworth.
Ποιος «κερδίζει»;
Για τη Sony, η συμφωνία με την TCL έχει περισσότερη ισορροπία. Η BRAVIA είναι ένα sub-brand που η Sony επέκτεινε το 2024 ώστε να καλύπτει όλο το home entertainment οικοσύστημα (τηλεοράσεις, ηχομπάρες, προβολείς, ηχεία) δίνοντας στην κοινοπραξία μια ξεκάθαρη ταυτότητα. Η συμφωνία με την TCL είναι ένα είδος outsourcing γιατί απλά η Sony θέλει να συνεχίσει να πουλάει premium τηλεοράσεις χωρίς να πληρώνει το κόστος παραγωγής τους.
Η TCL, από την άλλη, κερδίζει πρόσβαση σε ένα από τα πιο premium TV brand παγκοσμίως, κάτι που δεν αγοράζεται εύκολα.
Για την Panasonic, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό. Η Panasonic θα ορίζει το προϊόν (OLED ή LCD) βάσει των προδιαγραφών απόδοσης και των προσδοκιών των μηχανικών της. Ο ρόλος της Skyworth θα είναι να συναρμολογεί και να προμηθεύεται εξαρτήματα για να πετύχει αυτούς τους στόχους.
Αν αυτή η ισορροπία κρατήσει, το deal μπορεί να λειτουργήσει. Αν η Skyworth αρχίσει να «διαμορφώνει» τις προδιαγραφές της για λόγους κόστους, η Panasonic κινδυνεύει να χάσει αυτό που την έκανε ιδιαίτερη, την εξαιρετική ποιότητα εικόνας στα OLED μοντέλα της.
Ο κοινός παρονομαστής
Η μακρά παρακμή της ιαπωνικής κυριαρχίας στην παγκόσμια αγορά τηλεοράσεων πλησιάζει στο αποκορύφωμά της. Για δεκαετίες, εταιρείες όπως η Sony, η Panasonic, η Toshiba και η Sharp όριζαν τις εξελίξεις στην εικόνα.
Αυτό, όμως, διαβρώθηκε σταδιακά πρώτα από τους Νοτιοκορεάτες (Samsung και LG) και στη συνέχεια από ένα ακόμα ισχυρότερο κύμα από τους Κινέζους.
Δεν είναι τυχαίο ότι η TCL είναι ήδη ο μεγαλύτερος κατασκευαστής τηλεοράσεων παγκοσμίως σε όγκο αποστολών, ενώ η Skyworth είναι ο τρίτος μεγαλύτερος κατασκευαστής OLED τηλεοράσεων στον κόσμο, πουλώντας μεγάλες ποσότητες OLED με πάνελ LG Display στην κινεζική αγορά.
Τι σημαίνει αυτό για τον καταναλωτή;
Η αισιόδοξη εκδοχή: φθηνότερες τηλεοράσεις με καλύτερη τεχνολογία, ευρύτερη διαθεσιμότητα και ανταγωνιστικές τιμές.
Η απαισιόδοξη: σταδιακή αραίωση της ταυτότητας των θρυλικών ονομάτων, με το φόβο να γίνουν απλά «σήματα» πάνω σε προϊόντα που δεν έχουν πολλά κοινά με την κληρονομιά τους.
Η αλήθεια πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση.
Τα μοντέλα του 2026 παραμένουν εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο των αρχικών εταιρειών. Η πραγματική δοκιμασία έρχεται το 2027, όταν τα πρώτα προϊόντα των κοινοπραξιών θα αρχίσουν να φτάνουν στα ράφια.
Έτσι αν θέλετε την τελευταία «καθαρόαιμη» Sony ή Panasonic τηλεόραση, τα μοντέλα του 2025 και του 2026 είναι η τελευταία σας ευκαιρία.
Για να θυμούνται οι παλιοί…
Philips και TP Vision
Αυτό που σημβαίνει τώρα με τις TCL-Sony και Skyworth-Panasonic το έχουμε ξαναζήσει. Για την ιστορία να θυμίζουμε ότι το 2011, η Philips ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πουλήσει την πλειοψηφία του τμήματος τηλεοράσεών της στην TPV Technology. Δύο χρόνια αργότερα, η Philips πούλησε όλο το ποσοστό της, αποχωρώντας πλήρως από τον χώρο των τηλεοράσεων.
Από τότε, πολλοί καταναλωτές στην Ευρώπη δεν γνωρίζουν ότι η Philips έχει πάψει να κατασκευάζει τηλεοράσεις εδώ και πάνω από μία δεκαετία. Το brand παραμένει ισχυρό, αλλά η παραγωγή είναι πλέον κινεζική, με την TPV Technology να έχει τον πλήρη έλεγχο. Η TPV είναι σήμερα ο μεγαλύτερος κατασκευαστής οθονών και τηλεοράσεων στον κόσμο, εκπροσωπώντας brand όπως Philips, AOC και Envision.
Η Philips ήταν το πρώτο ντόμινο. Έπεσε αθόρυβα, χωρίς να προκαλέσει θόρυβο ή ανησυχία. Αυτό που βλέπουμε σήμερα με Sony και Panasonic (και ίσως αύριο με άλλους) δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι απλώς η ίδια ιστορία, σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Toshiba και Hisense
Ένας από τους πρώτους Ιάπωνες που “πέρασε” στην Κίνα ήταν η Toshiba. Η Toshiba είχε μια πλούσια ιστορία 142 χρόνων, αλλά η εταιρεία αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Δεν ήταν πλέον σημαντικός παίκτης στην παγκόσμια αγορά τηλεοράσεων, εκτός από την Ιαπωνία.
Τον Νοέμβριο του 2017, η Hisense αγόρασε το 95% των μετοχών της Toshiba Visual Solutions Corporation (TVS) έναντι 114,2 εκατ. δολαρίων (12,9 δισ. γιεν), με την Toshiba να κρατά το υπόλοιπο 5%.
Η Hisense, ιδρυμένη το 1969 με έδρα την Κίνα, ήταν ήδη γνωστή σε αγορές όπως η Κίνα και η Νότια Αφρική, αλλά δεν είχε ακόμα αποκτήσει σημαντική παρουσία στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Αγοράζοντας ένα καθιερωμένο brand με αναγνωρισιμότητα από τους καταναλωτές, αύξησε το μερίδιο αγοράς της.
Η Hisense ουσιαστικά χρησιμοποίησε το γνωστό ιαπωνικό brand ως «βατήρα» για να εισχωρήσει στις δυτικές αγορές. Πια το χρησιμοποιεί μόνο στην ιαπωνική αγορά με το όνομα Regza (όπως λέμε Bravia για τις τηλεοράσεις της Sony).
Γενικά όλες οι κινεζικές εταιρείες χρησιμοποίησαν παλιά γνωστά ονόματα για να φθάσουν εδώ.
TCL και Thomson
Τον Νοέμβριο του 2003, η TCL και η Thomson ανακοίνωσαν τη δημιουργία της κοινής εταιρείας TCL‑Thomson Electronics (TTE), με μετοχική σύνθεση 67% TCL και 33% Thomson.
Η στρατηγική ήταν ξεκάθαρη: το brand TCL για την Ασία, το Thomson για την Ευρώπη και το RCA για τη Βόρεια Αμερική. Η Thomson κέρδιζε πρόσβαση στη φθηνή κινεζική παραγωγή, ενώ η TCL αποκτούσε άμεση είσοδο σε ΗΠΑ και Ευρώπη χωρίς να χρειαστεί χρόνια για να χτίσει αναγνωρισιμότητα.
Ωστόσο, η TCL επένδυσε σε μια εταιρεία δεμένη με τις CRT τηλεοράσεις, τη στιγμή που η αγορά στρεφόταν ραγδαία στις LCD.
